و بدان كه امروز ، اوّل ايام ستّه است كه در باب روزهء آن اختلاف است . در بعضى روايات استحباب آن وارد است و در بعضى روايات ، نهى از آن شده . چنانچه رواياتى هم وارد شده بر كراهت سه روز بعد از روز فطر و شايد روايات استحباب محمول بر تقيّه باشد . و شيخ « كفعمى » و « بهائى » فرموده‌اند كه روزه اين شش روز مستحب است و روايت شده كه مقابل روزهء دهر است . « 1 » مؤلف گويد كه شايد وجهش اين باشد چنانچه بعضى گفته‌اند اين شش روز با ماه رمضان سى و شش روز مىشود و به حكم : « مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثالِها » « 2 » به منزلهء سيصد و شصت روز ، روزه مىشود و اين موافق عدد ايام سال است . پس درست است حديث : « مَن صامَها فَكأنّما صامَ الدَهر » . روز سوم در اين روز ، سنهء 247 ، متوكّل خليفه دهم عبّاسى كشته شد . « 3 » و اين به سبب آن بود كه آن خبيث ، امير المؤمنين عليه السلام را سخت دشمن مىداشت و تنقيص مىنمود آن جناب را . روزى به حسب عادت ميشومِ « 4 » خويش اسم مبارك آن حضرت را برد و بر آن جناب جسارت كرد . منتصر فرزندش در آن مجلس حاضر بود . از شنيدن ناسزا به امير المؤمنين رنگش متغيّر گشت و در غضب رفت . متوكّل او را شتم كرد و اين بيت انشاد كرد : غَضَبُ الفَتى لِابنِ عَمِّهِ * رَأسُ الفَتى فِي حَرامِهِ

--> ( 1 ) . مصباح كفعمى ، ج 2 ، ص 750 ، فصل 45 ؛ توضيح المقاصد ، ص 26 . ( 2 ) . انعام ( 6 ) : 160 . ( 3 ) . توضيح المقاصد ، ص 26 . ( 4 ) . بد اغر ، نامبارك و ناخجسته .